ฉันค่อยๆ สะสมมันทีละน้อย... ความเชื่อที่ว่าโลกนั้นอันตรายและไม่น่าอยู่ ฉันจดจำเรื่องเลวร้ายได้ดีเป็นพิเศษ ยิ่งกลัวมากก็จะยิ่งจำได้ดีมาก และยังเชื่อไปเองว่ายิ่งจำได้มาก ก็ยิ่งป้องกันไม่ให้อันตรายนั้นเกิดขึ้นได้

แม้อันตรายบางอย่างที่จะทำให้ฉันพินาศลงจริงๆ อาจเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้เลยก็เป็นได้

ในความน่าหวาดกลัวของข่าวเหตุการณ์ที่สตรีมเมอร์สาวเจอการคุกคามกลางดึก ยังมีพลเมืองสตรีมเมอร์ด้วยกันเองยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ทุกอย่างจบลงแบบแฮปปี้เอนดิ้ง ฉันถามตัวเองว่าตัวอย่างแบบนั้นยังไม่พอหรือกับการทวงคืนศรัทธาในมนุษย์สักเล็กน้อย ซึ่งในความเป็นจริง มนุษย์ที่เลวก็มี มนุษย์ที่ดีก็มีเหมือนกัน ทำไมถึงเลือกจำเฉพาะเรื่องที่เลวร้าย

ทั้งที่บางทีการจดจำเรื่องที่ดีของมนุษย์ไว้บ้าง ก็อาจเป็นการป้องกันความพังพินาศในจิตใจฉันเองก็เป็นได้